ថ្ងៃទី ៣ ខែកុម្ភៈ ឆ្នាំ ១៩៣០ គឺជាព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រមួយ ដែលគូសសញ្ញាសម្គាល់ដ៏មហិមារមួយនៅក្នុងការតស៊ូបដិវត្តន៍ របស់ប្រជាជនវៀត ណាម ដោយបើកយុគសម័យថ្មីមួយ គឺយុគសម័យហូជីមិញ។ អត្ថបទវិចារណកថាដែលមានចំណងជើងថា “បក្សទាំងមូល ប្រជាជនទាំងមូល និងកងទ័ពទាំងមូល ប្តេជ្ញាសម្រេចបាននូវអព្ភូតហេតុនៅក្នុងដំណាក់កាលអភិវឌ្ឍន៍ថ្មី" ចុះផ្សាយលើការសែតប្រជាជនថ្ងៃនេះ បញ្ជាក់ថា ក្នុងរយៈពេល ៩៦ ឆ្នាំកន្លងមកនេះ ស្ថានភាពជាក់ស្តែងបានបង្ហាញថា ភាពជាអ្នកដឹកនាំរបស់បក្សគឺជាកត្តាឈានមុខគេដែលកំណត់ជ័យជម្នះទាំងអស់។ ឆ្នាំ ២០២៦ គឺជាឆ្នាំដំបូងនៃការអនុវត្តសេចក្តីសម្រេចនៃមហាសន្និបាតលើកទី ១៤ របស់បក្ស ដែលជាឆ្នាំដ៏សំខាន់សម្រាប់ការសម្រេចចិត្តរបស់បក្សត្រូវបានអនុវត្ត ដោយបង្កើតមូលដ្ឋានគ្រឹះដ៏រឹងមាំសម្រាប់ការសម្រេចបាននូវព្រឹត្តិការណ៍អភិវឌ្ឍន៍។

ដោយមានចំណងជើងថា "ជំនឿជាក់ និងសកម្មភាព" អត្ថបទនៅក្នុងកាសែតកងទ័ពប្រជាជនថ្ងៃនេះ បានបញ្ជាក់យ៉ាងច្បាស់ថា ជាងពេលណាៗទាំងអស់ តម្រូវការសម្រាប់បក្សកុម្មុយនិស្តវៀតណាម គឺត្រូវបន្តកែលម្អសមត្ថភាពដឹកនាំ និងកម្លាំងប្រយុទ្ធរបស់ខ្លួន។ កងទ័ពប្រជាជនវៀត ណាមបន្តអះអាងពីតួនាទីដ៏សំខាន់របស់ខ្លួន៖ ជាកម្លាំងនយោបាយ និងកម្លាំងប្រយុទ្ធដែលស្មោះត្រង់ និងគួរឲ្យទុកចិត្តយ៉ាងដាច់ខាតចំពោះបក្ស រដ្ឋ និងប្រជាជន; កសាងកងទ័ពបដិវត្តន៍ កងទ័ពរៀបរយ ចំណាន   និងកងទ័ពទំនើប។ ក្រោមការដឹកនាំដ៏ដាច់ខាត និងផ្ទាល់របស់បក្សក្នុងគ្រប់ទិដ្ឋភាព កងទ័ពបន្តរក្សាលក្ខណៈវណ្ណៈកម្មកររបស់ខ្លួន ដោយបន្តសម្រេចគោលដៅ និងឧត្តមគតិរបស់ខ្លួនយ៉ាងខ្ជាប់ខ្ជួន; ដើរតួនាទីស្នូលក្នុងការកសាងប្រព័ន្ធការពារជាតិដ៏រឹងមាំ បំពេញតម្រូវការកាន់តែខ្ពស់ឡើងនៃបុព្វហេតុកសាងនិងការពារមាតុភូមិយ៉ាងរឹងមាំ៕