ໃນຊຸມປີມໍ່ໆມານີ້, ແຫຼ່ງລາຍຮັບຈາກສິນທະເລພວມຄ່ອຍໆຫຼຸດລົງ ໄດ້ສົ່ງຜົນສະທ້ອນຕໍ່ການຫາເງິນລ້ຽງຊີບຂອງປະຊາຊົນຢູ່ເຂດເກາະ ສີຊັງ, ແຂວງ ຊົນບູຣີ, ປະເທດ ໄທ. ສະນັ້ນ, ອຳນາດການປົກຄອງ ແລະ ປະຊາຊົນຢູ່ເຂດເກາະ ສີຊັງ ໄດ້ພ້ອມກັນປະຕິບັດການເຄື່ອນໄຫວຄົ້ນຄວ້າ, ອະນຸລັກຮັກສາແນວພັນສິນທະເລຈຳນວນໜ່ຶງທີ່ມີມູນຄ່າດ້ານເສດຖະກິດສູງ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວໄດ້ປະກອບສ່ວນຟື້ນຟູຊີວະພາບທະເລ, ປົວແປງການຫາເງິນລ້ຽງຊີບ ກໍຄືຍົກສູງລາຍຮັບໃຫ້ແກ່ຊາວປະມົງຢູ່ເຂດເກາະ.
ກວ່າ 4 ປີຜ່ານມາ, ທ່ານ ປອ ນິນນາດ ໄຊທະນາວິສຸດ, ຜູ້ຮັບຜິດຊອບສູນອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ຂະຫຍາຍພັນສັດທະເລເກາະ ສີຊັງ ຍັງຄົງເມົາມົວກັບວຽກງານຄົ້ນຄວ້າ ແລະ ປະສານງານການເຄື່ອນໄຫວຂອງສູນ.
ໃນຈຳນວນບັນດາແນວພັນສັດທີ່ທາງສູນດັ່ງກ່າວອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ຂະຫຍາຍພັນນັ້ນ, ປູມ້າແມ່ນສິນທະເລປະເພດໜຶ່ງທີ່ຊາວປະມົງຢູ່ເກາະ ສີຊັງ ໄດ້ຈັບຫາເປັນຕົ້ນ.
ເພື່ອຟື້ນຟູແຫຼ່ງລາຍໄດ້ຈາກສິນທະເລ, ກ່ອນນີ້ 4 ປີ, ຈາກຂໍ້ລິເລີ່ມຂອງສະຖາບັນຄົ້ນຄວ້າ ຂຶ້ນກັບມະຫາວິທະຍາໄລ ຈຸລາລົງກອນ ແລະ ພາຍໃຕ້ການອຸປະຖຳຂອງເຈົ້າຍິງ ມະຫາຈັກກຣີ ສີຣິນທອນ, ສູນຂະຫຍາຍປູມ້າພັນ ໄດ້ຮັບການສ້າງຕັ້ງຢູ່ເຂດເກາະ. ຈຸດພິເສດຂອງຮູບແບບນີ້ແມ່ນວິທີເຂົ້າເຖິງຊຸມຊົນ: ຊາວປະມົງບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນຜູ້ໄດ້ຊົມໃຊ້, ຫາກຍັງກາຍເປັນຄູ່ຮ່ວມມືໃນການອະນຸລັກຮັກສາ.
ມາຮອດປະຈຸບັນ, ຊາວປະມົງຢູ່ເກາະ ສີຊັງ ໄດ້ນຳເອົາປູມ້າໄຂ່ມາສູນອະນຸລັກຮັກສາ ແລະ ຂະຫຍາຍພັນສັດທະເລປະມານ 40.000 ໂຕ. ມີປູມ້າພັນປະມານ 40 ຕື້ໂຕໄດ້ປ່ອຍລົງທະເລຈາກທະນາຄານປູມ້າ. ບັນດາຄວາມມານະພະຍາຍາມໃນການອະນຸລັກຮັກສາປູມ້າຂອງບັນດານັກວິທະຍາສາດຢູ່ສູນ ໄດ້ຊ່ວຍໃຫ້ການເຄື່ອນໄຫວຈັບຫາສິນທະເລຂອງຊາວປະມົງຢູ່ເຂດເກາະ ສີຊັງ ໄດ້ຮັບການປົວແປງ.
ໂດຍກຳເນີດ ແລະ ເຕີບໃຫຍ່ຢູ່ເກາະ ສີຊັງ, ອ້າຍ ຕ່າຍລູ ເປັນຊາວປະມົງຜູ້ໜຶ່ງທີ່ມີປະສົບການເດີນທະເລມາເປັນເວລາຫຼາຍປີ. ປູມ້າ ແມ່ນປະເພດສິນທະເລທີ່ອ້າຍ ຕ່າຍລູ ຈັບຫາເປັນຕົ້ນ. ໂດຍເຫັນໄດ້ຜົນປະໂຫຍດຂອງການເຄື່ອນໄຫວອະນຸລັກຮັກສາ, ຕ່າຍລູ ໄດ້ຕັ້ງໜ້ານ້ຳເອົາປູມ້າມີໄຂ່ມາຍັງສູນ ຫຼັງຈາກການອອກໄປຫາປູມ້າຢູ່ທະເລແຕ່ລະເທື່ອ. ຖ້າກ່ອນນີ້, ອ້າຍ ຕ່າຍລູ ພຽງແຕ່ຫາປູມ້າໄດ້ປະມານ 10 ກີໂລກຣາມ/ວັນ, ແຕ່ປະຈຸບັນສາມາດຫາໄດ້ 20 ກີໂລກຣາມ/ວັນ.
ເຖິງວ່າຢູ່ຂ້ອນຂ້າງໃກ້ກັບນະຄອນຫຼວງ ບາງກອກ ແລະ ສະຖານທີ່ທ່ອງຖ່ຽວທີ່ມີຊື່ສຽງ ພັດທະຍາ ກໍ່ຕາມ, ແຕ່ເກາະ ສີຊັງ (ແຂວງ ຊົນບູຣີ) ພັດແມ່ນເກາະທີ່ບໍ່ຄ່ອຍມີນັກທ່ອງທ່ຽວຮູ້ຈັກຫຼາຍປານໃດ. ຍ້ອນຄວາມມານະພະຍາຍາມຂອງບັນດານັກວິທະຍາສາດ, ອຳນາດການປົກຄອງທ້ອງຖິ່ນ ແລະ ການເຂົ້າຮ່ວມຢ່າງຕັ້ງໜ້າຂອງປະຊາຊົນ ໄດ້ປະກອບສ່ວນຟື້ນຟູຊີວະພາບທະເລໃຫ້ເຂັ້ມແຂງ. ນີ້ແມ່ນເງື່ອນໄຂສຳຄັນເພື່ອໃຫ້ເກາະ ສີຊັງ ພັດທະນາບັນດາຜະລິດຕະພັນທ່ອງທ່ຽວທີ່ເປັນເອກະລັກສະເພາະ, ຈາກນັ້ນ, ກໍ່ນຳມາເຊິ່ງຜົນປະໂຫຍດດ້ານເສດຖະກິດແບບຍືນຍົງໃຫ້ແກ່ຊາວທ້ອງຖິ່ນ.
