18/07/2021 23:03 GMT+7 Email Print Like 0

ລູກລ້ຽງ ທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ຢູ່ເຂດພຸູພຽງຫີນ

ຕອບສະໜອງຕໍ່ໂຄງການ “ລູກລ້ຽງ ທະຫານ ປ້ອງກັນ ຊາຍແດນ” ໂດຍກອງບັນຊາການ ທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ປຸກລະດົມ, ບັນດານັກຮົບ ຢູ່ ເຂດພູພຽງຫີນ ດົ່ງວັນ ແຂວງ ຮ່າຢາງ ໄດ້ຮັບລ້ຽງດູເບິ່ງແຍງເດັກດ້ອຍໂອກາດ ມີສະພາບ ການເປັນຢູ່ທີ່ທຸກຍາກນັບສິບໆ ຫຼານ.
ເດືອນມີນາ 2016 ແມ່ນຊ່ວງເວລາທີ່ບໍ່ສາມາດຫຼົງລືມໄດ້ ຂອງສາມເອື້ອຍນ້ອງ ວ່າງທິຈ໋າ, ວ່າງທິເສົ໋າ, ວ່າງທິເຈີ໊ ຢູ່ບ້ານ ຊ່າຟີ່ນອາ, ຕາແສງ ຕ່າຟີ່ນ, ເມືອງ ດົ່ງວັນ, ແຂວງ ຮ່າຢາງ. ຍ້ອນວ່າຈາກນີ້ໄປ, ຊີວິດຂອງພວກຫຼານ ຫັນໄປສູ່ໂສມໜ້າໃໝ່ ເມື່ອໄດ້ ບັນດາພະນັກງານ, ນັກຮົບ ຄ້າຍທະຫານ ປ້ອງກັນ ຊາຍແດນ ຟໍ໋ບ໊າງ ມາຮອດເຮືອນ ຂໍອະນຸຍາດ ຄອບຄົວ ໄດ້ຕ້ອນຮັບພວກນ້ອງມາຍັງຄ້າຍເພື່ອການລ້ຽງດູ.

ໃນເວລານັ້ນ, ສາມເອື້ອຍນ້ອງ ເຖິງແມ່ນວ່າອາຍຸຍັງນ້ອຍ ແຕ່ ກໍ່ຕ້ອງໄດ້ຜ່ານຜ່າເຫດການໃຫຍ່ໆ ເຊິ່ງສົ່ງຜົນກະທົບທີ່ບໍ່ດີ ເຖິງ ຊີວິດຂອງພວກຫຼານ. ພໍ່ຕາຍຍ້ອນເຈັບເປັນ, ແມ່ອອກໄປ ແລະ ບໍ່ກັບມາ, ຊີວິດຂອງສາມເອື້ອຍຫຼານ ແມ່ນ ອາໄສກັບຄອບຄົວ ຂອງລຸງ ແລະ ແມ່ຕູ້. ເຖິງຢ່າງນັ້ນກໍ່ຕາມ, ເສດຖະກິດຄອບຄົວ ຂອງ ລຸງແມ່ນອັດຕະຄັດຫຼາຍ, ທັງຄອບຄົວຕ້ອງໄດ້ ແລ່ນຫາກິນ ທຸກໆຄາບ, ປົກປ້ອງເຊິ່ງກັນ ແລະ ກັນເພື່ອມີຊີວິດ ຢູ່ຕະຫຼອດວັນ. ການສຶກສາ ຂອງພວຫຼານ ຄິດວ່າຈະຖືກ ຂັດຂວາງ ແລະ ບໍ່ສຳເລັດໄດ້.

ທ່າມກາງ "ລົມພາຍຸ", ຄວາມໂຊກດີທີ່ມາໃຫ້ພວກນ້ອງ ເມື່ອໄດ້ ບັນດານັກຮົບຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ມອບໂອກາດ ເພື່ອຈະມີຊີວິດໃໝ່. ໂດຍເປັນຜູ້ຮັບຜິດຊອບ ການຄຸ້ມຄອງ ບໍລິເວນພື້ນທີ່ຊາຍແດນ, ໃນນັ້ນມີທັງຕາແສງ ຕ່າຟີ່ນ, ຮູ້ ສະພາບການຂອງເອື້ອຍນ້ອງທັງສາມຢ່າງດີ, ຄະນະ ກອງບັນຊາການ ຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ  ຟໍ໋ບ໊າງ ໄດ້ຕັດສິນໃຈຮັບເອົາເອື້ອຍນ້ອງທັງສາມ ມາເປັນລູກ ລ້ຽງ ຈົນຮອດ ອາຍຸ 18 ປີ.



ທ່ານນາງ ວ່າງທິເຈີ໊ ແລະ ພັນຕີ ເລແມ້ງເຮີບ, ຮອງຫົວໜ້າ ການເມືອງ ຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ຟໍ໋ບ໊າງ, ເຊິ່ງເປັນຜູ້ໄດ້ຮັບການມອບໝາຍ ໂດຍກົງ ໃນການເບິ່ງແຍງ ແລະ ລ້ຽງດູເອື້ອຍນ້ອງທັງສາມ.


ຢູ່ຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ຫຼຸ໊ງກູ໋, ຫຼານ ຖໍ່ທິຢິ໋ງ  ເອີ້ນ ພັນຕີ ໂດ໊ດັງຍ້ຽມ, ຫົວໜ້າຄ້າຍແມ່ນພໍ່.


ພະນັກງານ, ນັກຮົບຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ຟໍ໋ບ໊າງ ສອນໃຫ້ພວກຫຼານຮຽນ.


ພວກຫຼານໄດ້ຮັບການແນະນຳ ກ່ຽວກັບທັກສະຊີວິດ ຈາກ ບັນດາທະຫານຄ້າຍປ້ອງກັນຊາຍແດນຢ່າງສຸດໃຈ.


ພາຍຫຼັງ 5 ປີທີ່ເປັນລູກລ້ຽງຂອງທະຫານ, ພວກເດັກນ້ອຍ ປັດຈຸບັນ ບໍ່ພຽງແຕ່ ດຳລົງຊີວິດຢ່າງມີຄວາມສຸກ, ແຂງແຮງ ແລະ ປະສົມກົມກຽວເທົ່ານັ້ນ
ແຕ່ຍັງມີຄວາມກ້າວໜ້າ ຢ່າງກ້າວ ກະໂດດຂັ້ນ ໃນທຸກດ້ານ.



ບໍ່ພຽງແຕ່ມີອັດຖະຍາໄສກໍ່ຮ່າງສ້າງຕົວດ້ວຍຕົນເອງເທົ່ານັ້ນ ພວກຫຼານ ຍັງໄດ້ຊ່ວຍເຫຼືອທະຫານ ວຽກງານ ໃນຊີວິດ ການເປັນຢູ່ ປະຈຳວັນຂອງໜ່ວຍງານອີກດ້ວຍ.


ພັນຕີ ແພດທະຫານ ຫງວຽນດຶກແທ່ງ ຢູ່ຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັນ ຊາຍແດນ ຟໍ໋ບ໊າງໃຫ້ຄວາມ ເອົາໃຈໃສ່ ເບິ່ງແຍງດູແລ ດ້ານສຸຂະພາບ ຂອງລູກລ້ຽງທັງສາມ ຂອງຄ້າຍຢູ່ສະເໝີ.


ຫິ້ງໃສ່ເກີບ ແລະ ເກີບແຕະ ຂອງສອງເອື້ອຍນ້ອງ ວ່າງທິເຈີ໊ ໃນຫ້ອງສ່ວນຕົວ. ສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ສ່ວນຫລາຍແມ່ນຂອງຕ້ອນ ໂດຍ ບັນດາ ພໍ່ທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນຊື້ໃຫ້ພວກຫຼານ. 


ສອງເອື້ອຍນ້ອງ ວ່າງທິເສົ໋າ ແລະ ວ່າງທິເຈີ໊  ເບິ່ງແຍງສວນຜັກ ຢູ່ຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ຟໍ໋ບ໊າງ.


ບັນດາພໍ່ທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ມັກຈະຂໍໃຫ້ຄູອາຈານ ຫຼື ເມຍຂອງທະຫານ ທີ່ອາໄສຢູ່ໃກ້ຄ້າຍ ມາແບ່ງປັນ ກັບບັນດາ ລູກລ້ຽງ ກ່ຽວກັບ ເລື່ອງລາວທີ່ລະອຽດອ່ອນ ແລະ ຍາກທີ່ຈະເວົ້າ. 


ຊີວິດຂອງພວກຫຼານ ຫັນໄປສູ່ໂສມໜ້າໃໝ່ ເມື່ອໄດ້ ຕ້ອນຮັບ ມາໃຊ້ຊີວິດ ຢູ່ ຄ້າຍທະຫານ ປ້ອງກັນ ຊາຍແດນ. 

ໃນສະພາບການດຽວກັນ, ນາງ ຖໍ່ທິຢິ໋ງ (ເກີດປີ 2005) ແລະ ນ້ອງສອງຄົນຂອງນາງ ຄື ຖໍ່ມີ໋ວ່າ (ເກີດປີ 2008) ແລະ ຖໍ່ທິຊົ໋ວ (ເກີດປີ 2012) ຢູ່ຕາແສງ ມາແລ໋ ກໍໄດ້ພະນັກງານ, ນັກຮົບ ຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ຫຼຸ໊ງກູ໋ ຮັບມາລ້ຽງ.  ຄ້າຍ ທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ຟໍ໋ບ໊າງ ແລະ ຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັນ ຊາຍແດນ ຫຼຸ໊ງກູ໋ ແມ່ນສອງໜ່ວຍງານທຳອິດ ທີ່ປະຕິບັດຕົວແບບ “ລູກລ້ຽງຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັນ ຊາຍແດນ” ຢູ່ເຂດຊາຍແດນ ແຂວງ ຮ່າຢາງໄວກ່ອນໝູ່.

ນ້ອງ ວ່າງທິເສົ໋າ ໄດ້້ເວົ້າກ່ຽວກັບຊຸມມື້ທຳອິດ ມາຢູ່ເປັນລູກລ້ຽງ ຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ຟໍ໋ບ໊າງ ວ່າ:“ ເມື່ອມາຢູ່ທີ່ນີ້, ຫຼານໄດ້ຖືວ່າເປັນລູກຂອງເຂົາເຈົ້າ.  ສາມເອື້ອຍນ້ອງ ມີຫ້ອງນອນຂອງຕົນເອງ, ກິນເຂົ້າ ນຳກັນ ກັບທຸກໆຄົນ, ໄດ້ຊື້ຜ້າຫົ່ມ, ເຄື່ອງນຸ່ງ, ປື້ມ, ໄດ້ໄປໂຮງຮຽນ…”.

 
ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກກັນວ່າ ມາຮອດປະຈຸບັນ, ນອກຈາກລາຍຈ່າຍປະຈຳ ເດືອນແລ້ວ, ຈຳນວນເງິນປະຢັດ ຂອງ “ບັນດາພໍ່ ທີ່ນຸ່ງ ຊຸດທະຫານສີຂຽວ” ຢູ່ຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ຫຼຸ໊ງກູ໋ ບັນລຸໄດ້ຫຼາຍກ່ວາ 200 ລ້ານດົ່ງ.
ທີ່ຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັຊາຍແດນ ຫຼຸງກູ໋, ຫົວໜ້າຄ້າຍ, ພັນຕີ ຟານດັງຍ້ຽມ ໄດ້ກ່າວວ່າ: “ ທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ສ່ວນຫຼາຍແມ່ນ ຢູ່ຫ່າງໄກ ຈາກຄອບຄົວ, ບໍ່ມີປະສົບການ ຫຍັງເລີຍ. ຍິ່ງກວ່າອີກ, ພວກຫຼານແມ່ນຊາວຊົນເຜົ່າ ທີ່ມີ ຮີດຄອງປະເພນີ ແລະ ວິຖີຊີວິດທີ່ແຕກຕ່າງກັນ, ແລະ ເປັນຜູ້ຍິງ... ແຕ່ວ່າ ບໍ່ແມ່ນຍາກ ທີ່ຈະບໍ່ເຮັດ, ຄ້າຍ ຫຼຸ໊ງກູ໋ ຖືວ່າ ນີ້ແມ່ນໜ້າທີ່ພິເສດ. ກອງບັນຊາການທະຫານຄ້າຍກຳນົດວ່າ ພວກຫຼານເປັນບັນດາ "ລູກນ້ອງ" ຂອງຄ້າຍ. ບັນດາພະນັກງານ, ນັກຮົບເປັນ ພໍ່ທີ່ແທ້ຈິງ. ເພື່ອການລ້ຽງດູພວກຫຼານນ້ອຍ, ນອກຈາກ ການປະກອບສ່ວນ ຂອງນັກການກຸສົນ, ບັນດາ ພະນັກງານ, ນັກຮົບ ກໍບໍລິຈາກເງິນ ຈາກເງິນເດືອນ ປະຈຳເດືອນ ເພື່ອສ້າຕັ້ງກອງທຶນ”.

ການຈັບເອົາຄວາມຄິດ ແລະ ຄວາມມຸ້ງມາດປາດຖະໜາ ຂອງ ພວກຫຼານໃນໄວອາຍຸຂຶ້ນສາວ ກໍ່ແມ່ນວຽກທີ່ຍາກ ສຳລັບ ທະຫານ. ຄ້າຍແບ່ງວຽກ ມອບໝາຍ ໃຫ້ ບັນດາພະນັກງານ ດູແລ, ເບິ່ງແຍງພວກຫຼານເປັນປະຈຳ. ສຳລັບ ບັນດາເລື່ອງລາວ ທີ່ລະອຽດອ່ອນ ແລະ ຍາກທີ່ຈະເວົ້າ, ບັນດາພໍ່ ຢູ່ຄ້າຍທະຫານ ປ້ອງກັນຊາຍແດນ ອາໄສບັນດາເອື້ອຍຄູ ຫຼື ເມຍ ຂອງທະຫານ ທີ່ອາໄສຢູ່ໃກ້ ຄ້າຍມາອະທິບາຍ ແລະ ແບ່ງປັນກັບພວກຫຼານ.

ພາຍຫຼັງ 5 ປີທີ່ເປັນລູກລ້ຽງຂອງທະຫານ, ພວກເດັກນ້ອຍ ປັດຈຸບັນ ບໍ່ພຽງແຕ່ ດຳລົງຊີວິດຢ່າງມີຄວາມສຸກ, ແຂງແຮງ ແລະ ປະສົມກົມກຽວເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງມີຄວາມກ້າວໜ້າ ຢ່າງກ້າວກະໂດດຂັ້ນ ໃນທຸກດ້ານ. ໂດຍອາໄສ ຄວາມເອົາໃຈໃສ່ ເບິ່ງແຍງ ແລະ ສິດສອນຢ່າງພິຖີພິຖັນ ຂອງບັນດາພໍ່ ທີ່ນຸ່ງ ຊຸດທະຫານສີຂຽວ, ພວກຫຼານເກືອບໝົດທຸກຄົນ ທີ່ໄດ້ຮັບເປັນ ລູກລ້ຽງ ຢູ່ທີ່ນີ້ ຕ່າງກໍມີວິຖີຊີວິດ ມີລະບຽບວິໄນ ແລະ ໄດ້ຮັບ ຜົນການຮຽນດີ. ບໍ່ພຽງແຕ່ ມີອັດຖະຍາໄສກໍ່ຮ່າງສ້າງຕົວ ດ້ວຍຕົນເອງ ແລະ ດຸໝັ່ນ ໃນການຮໍ່າຮຽນເທົ່ານັ້ນ, ພວກຫຼານ ຍັງຊ່ວຍໃຫ້ທະຫານ ອະນາໄມເຮືອນ, ກະກຽມອາຫານຄຳ່ ແລະ ເຂົ້າຮ່ວມ ການເຄື່ອນໄຫວລວມຂອງໜ່ວຍງານ.

ໂຄງການ “ລູກລ້ຽງຄ້າຍທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ” ມີຄວາມ ໝາຍດ້ານມະນຸດສະທຳຢ່າງເລິກເຊິ່ງ, ບໍ່ພຽງແຕ່ ຊ່ວຍເຫຼືອ ເບິ່ງແຍງເດັກນ້ອຍ ທີ່ມີສະພາບການພິເສດເທົ່ານັ້ນ ແຕ່ຍັງ ປະກອບສ່ວນ ເພີ່ມທະວີຄວາມສາມັກຄີ, ຄວາມຜູກພັນ ລະຫວ່າງທະຫານປ້ອງກັນຊາຍແດນ ແລະ ພໍ່ແມ່ຊາວຊົນເຜົ່າ ຢູ່ເຂດຊາຍແດນອີກດ້ວຍ.
ບົດ ແລະ ພາບ: ຫວຽດເກື່ອງ