បានអនុវត្តដោយ ក្រុមសិល្បករវ័យក្មេង ត្រឹនគីមហ្វ័រ (Tran Kim Hoa) ឌូង្វៀនឡឹបស្វឹន (Do Nguyen Lap Xuan) ហ្វាងណាមវៀត (Hoang Nam Viet) ស្វឹនហា (Xuan Ha) (Grandmadeadxh) និងអាវគីមង៉ឹន (Ao Kim Ngan) (Yatender) តាំងពិព័រណ៍បានចាត់ទុកជាការបង្ហាញ “អត្ត” ទស្សនៈទានមានតាំងពីសម័យយុគដំបូង ពេលមនុស្សលោកទើបកកើតឡើង និងបន្សល់ទុកនូវស្លាកស្នាមគំនូសពង្រាងនៅលើថ្ម។
នៅទីនេះ “គំនូរគូរខ្លួនឯង” (self-portraiture) ជាវិធីសាស្រ្តពេញនិយមមួយ សម្រាប់វិចិត្រករឆ្លុះនិងបង្ហាញពួកគេជានរណា។ មកជាមួយបរិយាកាសតាំងពិព័រណ៍ " I, Me, Mine - ខ្ញុំ របស់ខ្ញុំគំនិតខ្ញុំ។ មហាជនហាក់ដូចបានវិចិត្រករណែនាំធ្វើដំណើរស្វែងយល់ពីចំណុចដៅនៃ “អត្តនិយម” - កន្លែងជ្រកកោន តភ្ជាប់ សម្បកខាងក្រៅ និងការយល់ដឹង - កក្តាទាំងអស់ចម្រុះដោយការ កំណត់សណ្ឋានឫកពាមនុស្សមិនឈប់ឈរ។
ជំនួបវិចិត្រករទាំងឡាយ ដែលនាំមកនូវចំណាប់អារម្មណ៍រួមមួយ គឺក្តីចំណង់ចំណូលចិត្តស្វែងយល់ ពិសោធន៍អត្តនិយម “ខ្លួនឯង” របស់ពួកគេ។ តួអង្គ ស្នាដៃ អ្នកនិពន្ធ ដូចក្លែងខ្លួន លាយចម្រុះគ្នា សម្រាប់មហាជនយល់ដឹងដោយខ្លួនឯង ហើយជួនកាលអាចស្វែងរកឃើញចំណែកមួយនៃខ្លួននៅក្នុងនោះដែរ។
 បរិយាកាសតាំងពិព័រណ៍ " I, Me, Mine - ខ្ញុំ របស់ខ្ញុំ គំនិតខ្ញុំ” នៅThe Factory  មហាជនទស្សនា តាំងពិព័រណ៍ " I, Me, Mine - ខ្ញុំ របស់ខ្ញុំ គំនិតខ្ញុំ”។  យោងទៅតាមមុខសញ្ញាមហាជន ដែលមានចំណាប់អារម្មណ៍ផ្សេងៗគ្នា។  តាំងពិព័រណ៍ "I, Me, Mine - ខ្ញុំ របស់ខ្ញុំ គំនិតខ្ញុំ” ជាបទពិសោធន៍ពិសេសមួយ សម្រាប់មហាជនដែលស្រឡាញ់សិល្បៈសហសម័យ។ |
សិល្បការិនី ត្រឹនគីមហ្វ័រ (Tran Thi Hoa) ចែករំលែក៖ “ខ្ញុំគូរទៅតាមអារម្មណ៍ពិតរបស់ខ្លួន តាមនិន្នាការបង្ហាញលាតត្រដាង ពណ៌សម្បុរតិច ដើម្បីរំលេចអាការៈនៃតួអង្គទាំងឡាយ។ តួអង្គរបស់ខ្ញុំក៏ជាគោលគំនិតច្នៃប្រឌិតដំបូងគឺឋានៈជាស្រ្តីនៅក្នុងសង្គមវៀតណាម”។
ក្នុងសង្គមមួយដែលធ្លាប់ឆ្លងកាត់រលករាប់ពាន់ ក៏ដូចជាការចលនាមិនឈប់ឈរ ក្នុងចរន្តរួមប្រាស្រ័យខ្សែវប្បធម៌ជាច្រើនដូចវៀតណាម ត្រឹនគីមហ្វ័រ(Tran Kim Hoa) យល់ថាប្រពៃណីនារីវៀតណាម នៅមានភាពតឹងចង្អៀតក្នុងការត្រិះរិះ ហើយលទ្ធផលតែង “ធ្វើបាបខ្លួនឯង”។
ទោះបីយ៉ាងនេះ តម្លៃប្រពៃណីនិងសម័យទំនើប ទោះមានបញ្ហាជំទាស់ ប៉ុន្តែប្រការនោះប្រែជាកម្លាំងចលករអភិវឌ្ឍន៍ ពីព្រោះច្បាប់អភិវឌ្ឍន៍តែងកម្ចាត់លះបង់នូវភាពអវិជ្ជមាន បង្កលក្ខណៈឲ្យភាពសកម្ម ល្អស្អាត ភាពស្រស់បំព្រងបានពង្រីករីកចម្រើន។
អ្នកនិពន្ធបង្កើតចម្ងល់ គួរគប្បីត្រូវមានការសម្របសម្រួល បើមិនដូច្នេះ ភាពតឹងចង្អៀតក្នុងការត្រិះរិះនៃសមាសភាពនារីវៀតណាម សព្វថ្ងៃនឹងអរូបគ្មានសណ្ឋានរួម បង្កឧបសគ្គរារាំងការទទួលយកអរិយធម៌ ជឿនលឿន។ ជាមួយត្រឹនគីមហ្វ័រ (Tran Kim Hoa) តឹងចង្អៀតឬបើកទូលាយនោះជាការជ្រើសរើសនាំទៅរកសុភមង្គល ដែលស្ត្រីតែងសម្រេចចិត្តឲ្យជីវិតរបស់ខ្លួន។
ជាមួយសិល្បករ ហ្វាងណាមវៀត(Hoang Nam Viet) ជាមួយចរន្តបញ្ចេញមតិ តួអង្គរបស់បង គឺការបង្ហាញមនោសញ្ចេតនាខាងក្នុង សម្តែងចេញមកខាងក្រៅ ប្រើប្រាស់អំបោះតភ្ជាប់ខាងក្នុង ជាមួយពិភពខាងក្រៅ។ “ពីបទពិសោធន៍ផ្ទាល់ខ្លួនខ្ញុំ គឺជាគោលគំនិតធំបំផុត ក្នុងបទដ្ឋានច្នៃប្រឌិត។ បទពិសោធន៍នៃបទដ្ឋានរស់នៅ ពិសោធន៍ ត្រិះរិះ សុទ្ធតែបានឆ្លុះបញ្ជាំងលើស្នាដៃ...។ល។” ហ្វាងណាមវៀត (Hoang Nam Viet) ចែករំលែក។
នៅទីនេះ តម្លៃសិល្បៈក្នុងស្នាដៃរបស់បង បានបង្កើតចំណាប់អារម្មណ៍ខ្លាំង ពោរពេញលក្ខណៈរាងកាយ ហើយតែងតែវិវត្តន៍ទៅមុខ។ បំផុសគំនិតអារម្មណ៍របស់បង មកពីតថភាពប្រចាំថ្ងៃ បង្កើតរូបភាពតាមរយៈអារម្មណ៍អត្តនោម័តនិងសីលធម៌ទ្រឹស្តីរបស់បង...។ល។
ដោយឡែកអាវគីមង៉ឹន (Ao Thi Ngan) ស្នាដៃរៀបចំ “២-១” របស់បងស្រីបានតាំងបង្ហាញជិត នៅក្នុងមណ្ឌលដោយឡែករបស់The Factory។ ទាំងអស់បាននិទានតាមរយៈភាពយន្តនិងរូបថត រក្សាទុកនូវកាលៈទេសៈចៃដន្យ រួមជាមួយគោលបំណងចង់រួចចាកពីពិភពចង្អៀតរបស់ខ្លួនឯង ហើយឆ្លងកាត់ចន្លោះដ៏ធំ ដើម្បីឈោងប៉ះនូវប្រការអ្វី ដែលជាសច្ចៈពិតប្រាកដ៕
   ស្នាដៃរបស់ត្រឹនគីមហ្វ័រ (Tran Kim Hoa) តាមនិន្នាការស្តែងបង្ហាញ ពណ៌សម្បុរតិចតូច ដើម្បីរំលេចអាការៈនៃតួអង្គរបស់ខ្លួន។  ស្នាដៃរបស់ត្រឹនគីមហ្វ័រ (Tran Kim Hoa) បង្កចំណាប់អារម្មណ៍លើមហាជន ជាមួយឋានៈស្ត្រីវៀតណាម។    ស្នាដៃរបស់ហ្វាងណាមវៀត (Hoang Nam Viet) ជាការសម្តែងបង្ហាញនូវគោលគំនិតខាងក្នុងចិត្ត រំលេចចេញទៅខាងក្រៅ ប្រើប្រាស់ខ្សែអំបោះតខាងក្នុងជាមួយពិភពខាងក្រៅ។  បរិយាកាសតាំងបង្ហាញកម្រងស្នាដៃរបស់ហ្វាងណាមវៀត(Hoang Nam Viet)។  ស្នាដៃរបស់ស្វឹនហា (Xuan Ha)។  ស្នាដៃរៀបចំបញ្ចាំងទៅលើផ្ទាំងសូត្រ ស្រះទឹក និងដីល្បាប់របស់ស្វឹនហា (Xuan Ha)។  បរិយាកាសតាំងបង្ហាញស្នាដៃរបស់សិល្បករស្វឹនហា (Xuan Ha)។  ស្នាដៃរបស់ឌូង្វៀនឡឹបស្វឹន (Do Nguyen Lap Xuan)។  បរិយាកាសសម្តែងបង្ហាញរបស់សិល្បករឌូង្វៀនឡឹបស្វឹន (Do Nguyen Lap Xuan)។ |
អត្ថបទ៖ ង្វៀនវូថាញ់ដាត រូបថត៖ ង្វៀនឡឹន
