ដំណើរសាបព្រោះអក្សរឱ្យកុមារជនជាតិ ជឹត នៅសាលាបឋមសិក្សាហឿងលៀន ភូមិ រ៉ាវត្រែ ឃុំ ភុកត្រាច់ (ខេត្ត ហាទិញ) ពោរពេញដោយភាពយ៉ាប់យ៉ឺន។
ដើម្បីរក្សាចំនួនសិស្សជាប្រចាំ លោកគ្រូអ្នកគ្រូ កងទ័ពការពារព្រំដែនត្រូវចុះទៅដល់ភូមិជូននាំសិស្សសាលាតែម្តង។ ក្រៅពីនោះ យោងតាមចាងហ្វាងសាលា ដាំង ខាញ់ទុង ការធានាសុខភាពនិងពេលបាយគឺជាកត្តាចម្បងដើម្បីទាក់ទាញសិស្សរៀន។ ពីឆ្នាំ ២០២២ មក ដោយសារបណ្តាប្រភពសង្គមូបនីយកម្ម សាលាក៏រៀបចំបាន ២ ពេលនៅថ្នាក់រៀនឱ្យប្អូនៗ តែម្តង។ រហូតមកដល់ពេលនេះ ប្អូនៗ ទៅរៀនកាន់តែសង្វាតថែមទៀត ក្លៀវក្លាក្នុងការទំនាក់ទំនងដោយភាសា វៀតណាម។
បញ្ហាប្រឈមធំបំផុតគឺលត់ដំសណ្ដាប់ធ្នាប់និងបង្រៀនតួអក្សរ។ លោកគ្រូអ្នកគ្រូ យុទ្ធជនការពារព្រំដែនត្រូវហាត់ពត់តាំងពីស្នាមគំនូសនីមួយៗ ឆ្លៀតប្រើប្រាស់ម៉ោងសម្រាកដើម្បីបង្រៀនដោយឡែកឱ្យប្អូនៗ បន្ថែម។
លោកស្រី ហូ ធីកៀន ប្រធានភូមិ រ៉ាវត្រែ ចែករំលែកថា៖ "លោកគ្រូ អ្នកគ្រូនិងកងទ័ពស្រឡាញ់ក្មួយៗ ដូចកូនបង្កើត។ មាមីងបងប្អូនដឹងគុណណាស់ហើយនឹងខិតខំសហការដើម្បីក្មួយៗ ទៅរៀនគ្រប់គ្រាន់ ចេះតួអក្សរដើម្បីនាពេលអនាគតនេះមកកសាងភូមិនិគម"៕
