ໝູ່ບ້ານລ້ຽງປາກະຊັງ ເຈົາດົກ, ແຂວງ ອານຢາງ ເປັນບ່ອນເຕົ້າໂຮມຜູ້ລ້ຽງປາກະຊັງຫຼາຍກວ່າໝູ່ຢູ່ຂົງເຂດທົ່ງພຽງແມ່ນຳ້ຂອງ. ນອກຈາກການພັດທະນາອາຊີບລ້ຽງປາມູນເຊື້ອ, ໝູ່ບ້ານແຫ່ງນີ້໋ຍັງໄດ້ຮູ້ເຖິງຄືສະຖານທີ່ທ່ອງທ່ຽວແຫ່ງໜຶ່ງທີ່ຈັບໃຈອີກດ້ວຍ.

ຢືນຢູ່ເທິງຂົວ ໂກ່ນຕຽນ ເບິ່ງລົງມາ, ໝູ່ບ້ານລ້ຽງປາກະຊັງ ເຈົາດົກ ນອນຕິດແປະກັນຕາມສອງຝັ່ງແມ່ນຳ້ ເຈົາດົກ. 

ໝູ່ບ້ານລ້ຽງປາກະຊັງ ເຈົາດົກ ນອນຕິດແປະກັນຕາມສອງຝັ່ງແມ່ນຳ້ ເຈົາດົກ. ສວຍໃຊ້ເນື້ອທີ່ໜ້ານຳ້ ເຈົາດົກ, ປະຊາຊົນຢູ່ທີ່ນີ້ ໄດ້ພັດທະນາການລ້ຽງປາດ້ວຍກະຊັງ 300 ໜ່ວຍ. ອາຫານຂອງປາຊະນິດນ້ອຍ. ຢູ່ໝູ່ບ້ານລ້ຽງປາກະຊັງ ເຈົາດົກ, ຄອບຄົວຜູ້ລ້ຽງໜ້ອຍກໍ່ມີກະຊັງ 2-3 ໜ່ວຍ, ຄອບຄົວຜູ້ລ້ຽງຫຼາຍຈະມີກະຊັງກືອບ 10 ໜ່ວຍ. ນອກຈາກການລ້ຽງປາກະຊັງ, ບັນດາຄອບຄົວທີ່ພວມອາໄສເທິງ ແມ່ນຳ້ ເຈົາດົກ ຍັງທຳການຜະລິດປາແຫ້ງອີກດ້ວຍ.  ປາສົດໄດ້ນຳໃຊ້ເພື່ອຜະລິດປາແຫ້ງ. ການຜະລິດປາແຫ້ງ ນຳມາລາຍຮັບທີ່ໝັ້ນຄົງໃຫ້ແກ່ໝູ່ບ້ານລ້ຽງ ປາກະຊັງ ເຈົາດົກ. ກະຊັງທີ່ລ້ຽງປາບູ່ໜ່ວຍໜຶ່ງ. ປາບູ່ເມ່ືອຂາຍອອກ ຈະມີນຳ້ໜັກ ແຕ່ 1,5-5 ກິໂລກຣາມ. ປາແຮງໃຫຍ່ ຂາຍແຮງໄດ້ລາຄາດີ. ພໍ່ຄ້າມາເກັບຊື້ປາຢູ່ກັບທີ່. ພໍ່ຄ້າຊາວຂາຍມາເກັບຊື້ ແລະ ເອົາໄປຂາຍທົ່ວທຸກບ່ອນຢູ່ຂົງເຂດ ທ່ົງພຽງແມ່ນຳ້ຂອງ.

        
ປະຈຸບັນ, ໝູ່ບ້ານລ້ຽງປາກະຊັງ ເຈົາດົກ ມີກະຊັງລ້ຽງປາກວ່າ 300 ໜ່ວຍ. ກະຊັງໜ່ວຍໜຶ່ງມີລວງຂວາງຍາວ 4 ແມັດ, ລວງຍາວ ຍາວ 7-8 ແມັດ ດ້ວຍເນື້ອທີ່ແຕ່ 60-100 ຕາຕະລາງແມັດ. ຊາວບ້ານຈະຕັ້ງເຮືອນຢູ່ເທິງກະຊັງ ແລະ ລ້ຽງປາຢູ່ລຸ່ມ.
 
ລຸງ ຮວິ່ງວັນເຫີນ, ອາຍຸ 62 ປີໃຫ້ຮູ້ວ່າ “ແຕ່ສະໄໝຂອງພໍ່ຂ້ອຍ ກໍ່ໄດ້ອາໄສຢູ່ທີ່ນີ້ ແລ້ວ. ດຽວນີ້ ເຖິງຂ້ອຍ ແລະ ລູກຫຼານຂອງຂ້ອຍຈະສືບຕໍ່ທຳອາຊີບນີ້”.
 
ກໍ່ຍ້ອນລາຄາປານັບມື້ນັບເພີ່ມສູງຂຶ້ນ, ສະນັ້ນ ລະດັບຊີວິດການ ເປັນຢູ່ຂອງຜູ້ລ້ຽງປາກະຊັງຢູ່ ເຈົາດົກ ກໍ່ໄດ້ຍົກສູງຂຶ້ນ. ດ້ວຍກະຊັງລ້ຽງປາ 2 ໜ່ວຍ, ຫັກອອກຄ່າໃຊ້ຈ່າຍຕ່າງໆ, ປີ 2016, ຄອບຄົວລຸງ ເຫີນ ບັນລຸໄດ້ກຳໄລກວ່າ 120 ລ້ານດົ່ງ. ສ່ວນຄອບຄົວລຸງດິງວັນມາຍ, ຜູ້ລ້ຽງປາບູ່, ປີນີ້ ກໍ່ມີກຳໄລກວ່າ 110 ລ້ານດົ່ງ ເມື່ອຂາຍປາບູ່ດ້ວຍຈຳນວນ 20 ໂຕນ.
  
ບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນໝູ່ບ້ານອາຊີບເທົ່ານັ້ນ, ໝູ່ບ້ານລ້ຽງປາກະຊັງ ເຈົາດົກ ຍັງມີຫຼາຍຈຸດພິເສດໃນການເຄື່ອນໄຫວດ້ານວັດທະນະທຳຂອງຊາວພາກໃຕ້, ກາຍເປັນສະຖານທີ່ທ່ອງທ່ຽວທີ່ໜ້າຈັບໃຈ ສຳນັບນັກທ່ອງທ່ຽວພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ເມື່ອມີໂອກາດໄດ້ມາຢ້ຽມຢາມແຂວງ ອານຢາງ.
 

ບົດ: ຫງວຽນແອງ - ພາບ: ທົງຫາຍ