យោងតាមវិទ្យាស្ថានជាតិផែនការទីក្រុង និងជនបទ (ក្រសួងសំណង់) ដែលជាអង្គភាពប្រឹក្សាយោបល់ ការកែសម្រួលផែនការមិនត្រឹមតែបង្កប់លក្ខណៈបច្ចេកទេសប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែក៏ជាជំហានមួយក្នុងការកែសម្រួលរចនាសម្ព័ន្ធអភិវឌ្ឍន៍ឡើងវិញ ដោយធានាបាននូវការធ្វើសមកាលកម្មជាមួយនឹងផែនការមេជាតិ និងផែនការតំបន់។ ចំណុចសំខាន់នៃការរៀបចំនេះគឺដើម្បីផ្លាស់ប្តូរពីគំរូអភិវឌ្ឍន៍ "មូលដ្ឋានមួយទីក្រុងមួយ " ទៅជាបណ្តាញនៃតំបន់ទីក្រុងដែលមានការផ្សាភ្ជាប់ ក្នុងនោះមានប៉ូលកំណើន ច្រករបៀងសេដ្ឋកិច្ច និងតំបន់ថាមវន្តដើរតួនាទីនាំមុខគេ។
យោងតាមផែនការដែលបានស្នើឡើង នៅឆ្នាំ ២០៣០ ប្រព័ន្ធទីក្រុង វៀតណាមនឹងបង្កើតរចនាសម្ព័ន្ធពហុមជ្ឈមណ្ឌលយ៉ាងច្បាស់ ជាមួយនឹងអត្រានគរូបនីយកម្មលើសពី ៥០%។ នៅឆ្នាំ ២០៥០ អត្រានេះអាចឈានដល់ ៧០-៧៥% ដោយទីក្រុងនានាកំពុងអភិវឌ្ឍក្នុងទិសដៅបៃតង ឆ្លាតវៃ បញ្ចេញឧស្ម័នទាប និងមានការប្រកួតប្រជែងក្នុងតំបន់។ តំបន់ទីប្រជុំជនសំខាន់ៗចំនួនបួនត្រូវបានកំណត់រួមមាន៖ ហាណូយ ទីក្រុងហូជីមិញ ដាណាំង-ហ្វេ និងកឹន ធើ ដែលដើរតួនាទីជា "ស្នូល" នៅក្នុងបណ្តាញ៕
