រាប់រយឆ្នាំកន្លង វត្តអារាមពុទ្ធសាសនាទក្ខិណនិកាយ ខ្មែរ ជាទីពឹងផ្អែកខាងមនោវិញ្ញាណផង ជាកន្លែងរក្សាទុកបេតិកភណ្ឌរបស់បងប្អូនជនជាតិ ខ្មែរ ផង។ ឥឡូវនេះ ពេលគំនួចទេសចរណ៍ប៉ះដល់ភូមិស្រុកនីមួយៗ លម្ហដ៏ពិសិដ្ឋនោះក៏ឆាប់ក្លាយជាគោលដៅទេសចរណ៍ដ៏ទាក់ទាញ​។ ក៏ប៉ុន្តែ ឈានចូលក្នុងចង្វាក់ជីវិតសមាហរណកម្ម វត្តអារាមនីមួយៗ ក៏មានជំនោរប្លែកពីគ្នា៖ កន្លែងខ្លះសកម្ម​បង្កើត​លម្ហដើម្បីអភិវឌ្ឍន៍ កន្លែងខ្លះទៀតបែរជាបង្ខំខ្លួនស្ងៀមស្ងាត់ដើម្បីរក្សាសេចក្ដីបរិសុទ្ធិ៕

ទេសចរណ៍រួមចំណែកបង្កើតប្រាក់ចំណូលបន្ថែមពីសេវាកម្មបន្ទាប់បន្សំសម្រាប់សហគមន៍ប្រជានិវេសន៍នៅជុំវិញវត្តសិរីតេជោ មហាទប់។ រូបថត៖ ទ្រុងកៀន

លម្ហបៃតងដ៏ត្រជាក់ត្រជុំសម្រាប់លម្ហែនៅបរិវេណមួយនៃវត្ត សិរីតេជោ មហាទប់។ រូបថត៖ ទ្រុងកៀន

ព្រះវិហារវត្ត សិរីតេជោ មហាទប់ នៅតែរក្សាលក្ខណៈដើមដដែលបន្ទាប់ពីបានជួសជុលឡើងវិញ។ រូបថត៖ ទ្រុងកៀន

ពុទ្ធប្បដិមាដ៏ធំស្កឹមស្កៃនៅវត្ត បទុមវង្សា សំរោង គឺជាចំណុចលេចធ្លោជាងគេអំពីផ្នែកស្ថាបត្យកម្ម វិចិត្រសិល្បៈ ខ្មែរ។ រូបថត៖ ទ្រុងកៀន