បដិវត្តន៍ខែសីហា (១៩ សីហា ១៩៤៥) និងការចាប់បដិសន្ធិរដ្ឋវៀតណាមប្រជាធិបតេយ្យសាធារណរដ្ឋ នៅថ្ងៃទី ២ ខែកញ្ញា ឆ្នាំ ១៩៤៥ គឺជាភាពចាំបាច់នៃប្រវត្តិសាស្ត្រ។ នោះគឺជាការវាយតម្លៃរបស់អ្នកប្រាជ្ញអន្តរជាតិ ជាច្រើននាក់ដែលមានការស្រាវជ្រាវអំពីវៀតណាមអស់រយៈពេលច្រើនឆ្នាំមក។
ទិដ្ឋភាពនៃការវាយប្រហារលើ Bac Bo Phu - ក្រោកឈរឡើងដើម្បីដណ្តើមអាជ្ញាធរ នៅទីក្រុងហាណូយក្នុងខែសីហា ឆ្នាំ ១៩៤៥ (រូបថត៖ TTXVN)
អស់រយពេល ៤០
ឆ្នាំធ្វើការស្រាវជ្រាវអំពីវៀតណាម អំពីលោកប្រធាន ហូជីមិញ
និងអំពីប្រវត្តិសាស្រ្តនៃអាណានិគមនិយមលើពិភពលោក ជាពិសេសនៅឥណ្ឌូចិន
ប្រវត្តិវិទូបារាំង លោក Alain Ruscio ជឿជាក់ថា
ជ័យជំនះនៃបដិវត្តខែសីហានាសរទៈរដូវ ឆ្នាំ ១៩៤៥
គឺជាភាពចាំបាច់មានលក្ខណៈប្រវត្តិសាស្ត្រ។ លោក Alain Ruscio បានសង្កត់ធ្ងន់ថា៖
“ទឡ្ហីករណ៍មួយរបស់ពួកអាណានិគមនិយមគឺប្រជាជាតិ
ប្រទេសនោះពុំមានវត្តមានមុននោះទេ ដូច្នេះត្រូវតែដណ្តើមយកឲ្យតែបាន។
ទឡ្ហីករណ៍នោះខុសទាំងស្រុងសម្រាប់វៀត ណាម
ព្រោះវៀតណាមមានរដ្ឋដែលមានវត្តមានរួចជាស្រេច
សូម្បីតែមុនគំរូរដ្ឋកណ្តាលនៅបារាំងទៀតផង។ ប្រជាជនបារាំងជាច្រើនដែលមានវត្តមាន
នៅប្រទេសវៀតណាមបានរួចផុតពីផ្នត់គំនិតអាណានិគម
ហើយទទួលស្គាល់ថាមានមនោគមវិជ្ជាជាតិរឹងមាំក្នុងការតស៊ូរបស់វៀតណាម"។
ក្នុងនាមជាអ្នកស្រាវជ្រាវស៊ីជម្រៅអំពីគោលនយោបាយការបរទេស
របស់បារាំង និងសង្រ្គាមនៅវៀតណាម ប្រវត្តិវិទូបារាំង Pierre
Journoud ក៏ជឿជាក់ថា ជោគជ័យដែលចាំបាច់នៃបដិវត្តន៍ខែសីហា
មានតួនាទីសម្រេចកំណត់របស់លោកប្រធានហូជីមិញ
ពីព្រោះលោកគឺជាចំណុចប្រមូលនូវជម្រើសយុទ្ធសាស្ត្រត្រឹមត្រូវទាំងអស់នៃចលនាស្នេហាជាតិនៅវៀតណាម។
យោងតាមលោក Pierre Journoud ឋានៈរបស់លោកប្រធានហូជីមិញត្រូវបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីគុណសម្បតិ្ត
ជាអ្នកចេះបង្កើតបណ្តាញ
អ្នកចរចាដ៏ឆ្នើមម្នាក់ដែលអាចបញ្ចុះបញ្ចូលមិនត្រឹមតែអ្នកដែលនៅជុំវិញខ្លួនប៉ុណ្ណោះទេ
ថែមទាំងសាធារណៈជនបារាំងទៀតផង។ ដោយសារគុណសម្បត្តិទាំងនេះរបស់លោកប្រធាន ហូជីមិញ
ភាពស្របច្បាប់នៃការតស៊ូរបស់ប្រជាជនវៀតណាមដើម្បីឯករាជ្យជាតិត្រូវបានពង្រឹងបន្ថែមទៀត៕