ចាប់ពីឫស្សី ផ្តៅ និងសេរ៉ាមិច រហូតដល់ការត្បាញ និងការប៉ាក់ ភូមិសិប្បកម្មរបស់វៀតណាម រក្សាបាននូវកំណប់ទ្រព្យនៃសម្ភារៈ ចំណេះដឹង និងជំនាញ ដែលបានបន្សល់ទុកពីមួយជំនាន់ទៅមួយជំនាន់។ បញ្ហាប្រឈមបច្ចុប្បន្នគឺរបៀបផ្លាស់ប្តូរទ្រព្យសម្បត្តិប្រពៃណីទាំងនេះ ទៅជាផលិតផលដែលសមស្រប សម្រាប់ជីវិតសម័យទំនើប។ នេះមិនត្រឹមតែតម្រូវឱ្យមានគំនិត និងការរចនាថ្មីៗប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងការតភ្ជាប់កាន់តែជិតស្និទ្ធរវាងសិប្បករ អ្នករចនា ស្ថាប័នបណ្តុះបណ្តាល អាជីវកម្ម និងទីផ្សារផងដែរ៕