មិនដូចដួនស្លឹករបស់ជនជាតិ Kinh ទេ ដួនដេរដោយដៃរបស់ជនជាតិ Ha Nhi រាងតូចជាង ហើយចាប់ពីកំពូលដួនទៅកេបដួនមានរាង កោងបន្តិច។ សម្ភារៈដែលគេប្រើសម្រាប់ធ្វើដួននេះ គឺជាប្រភេទដើមបឬស្សីមួយប្រភេទ ដែលដុះតាមធម្មជាតិក្នុងព្រៃ។ ប្រភេទដើមឬស្សីនេះមានភាពជាប់ធន់ មិនបែក មិនប្រេះ គ្មានដង្កូវស៊ី។ លោក Chang Chang Sinh ជាអ្នកដេរដួនម្នាក់នៅភូមិ Sen Thuong ស្រុក Muong Nhe បាននិយាយថា ដួនស្លឹកផ្សាភ្ជាប់យ៉ាងជិតស្និទ្ធជាមួយជីវភាពរស់នៅរបស់ប្រជាជន ដូច្នេះហើយប្រជាជន Ha Nhi ទាំងអស់សុទ្ធតែស្គាល់ពីរបៀបដេរដួនតាំងពីក្មេង។ លោក Sinh បានរៀនដេរដួនពីជីតានិងឪពុក ហើយចេះដេរយ៉ាងស្ទាត់ជំនាញតាំងពីអាយុ១២ឆ្នាំមក។ រហូតមកដល់ពេលនេះ លោកនៅតែរក្សាបាននូវមុខរបរដេរដួនបែបប្រពៃណីរបស់ប្រជាជន។ ក្រៅពីបម្រើក្រុមគ្រួសារ លោក Sinh ក៏ដេរដួនបម្រើសេចក្តីត្រូវការរបស់អ្នកភូមិ ក្រុមវប្បធម៌ និងសិល្បៈសម្តែងរបាំដួន... លោក Chang Chang Sinh បានឲ្យដឹងថា៖ “ដើម្បីមានឬស្សីសម្រាប់ដេរដួន បុរសត្រូវយកកាំបិតចូលព្រៃ ដើម្បីរើសយកដើមបឬស្សីដែលមិនបាក់ ឬកាត់ចុង ព្រោះដើមឬស្សីងាយបាក់នឹងផុយនៅពេលជ្រៀក ហើយងាយនឹងសត្វល្អិតស៊ី។ យកទៅផ្ទះហាលឲ្យស្ងួត រួចប្រើកាំបិតចុងស្រួចសកវាឱ្យរលោង។ ដំណាក់កាលដុសខាត់គឺជាដំណាក់កាលដ៏លំបាកបំផុត ព្រោះវាត្រូវតែធ្វើយ៉ាងម៉ត់ចត់ និងព្យាយាម។ នៅខាងក្នុងដួននឹងត្រូវបានដេរឆ្អឹងជាស៊ុម។ ស្រទាប់ខាងក្រៅដួននឹងត្រូវដេរយ៉ាងតឹងណែនដើម្បីការពារកុំឲ្យមានភ្លៀងជ្រៀបចូល។ ត្រូវចំណាយក្នុងរយៈពេល ៣ ថ្ងៃទើបដេរបង្ហើយដួនមួយ”។

ស្រទាប់ខាងក្នុងដួនស្លឹករបស់ជនជាតិ Ha Nhi។ រូបថត៖ Tong Duc Anh/VOV