|
ຕາມພົງສາວະດານໃຫ້ຮູ້ວ່າ ຫ່າງຈາກນີ້ກວ່າ 2.000 ປີກ່ອນຄຣິດຕະສັກກະຫຼາດ, ຄວາມຮັກລະຫວ່າງພະບິດາຫຼາກລອງກວນ ແລະ ພະ ມານດາເອົາເກີ ໃຫ້ກຳເນີດລູກ 100 ຄົນ, ລູກ 50 ຄົນລົງທະເລນຳພໍ່, 50 ຄົນຂຶ້ນພູນຳແມ່. ຜູ້ເປັນລູກກົກໄປນຳແມ່ ອາໄສທີ່ຟອງເຈົາ (ປະຈຸບັນແມ່ນແຂວງຟູເຖາະ) ແລະ ສ້າງຕັ້ງຂຶ້ນປະເທດວັນລາງ, ຊົງພະນາມວ່າ ຮຸ່ງເວືອງ. ແຕ່ນັ້ນໄປ, ເລື່ອງລາວ ກ່ຽວກັບ “ລູກຫຼານເທບ ແລະ ນາຄີ” ແລະ ປະຫວັດຄວາມເປັນມາຂອງການສ້າງສາປະເທດຊາດຂອງຊາວຫວຽດໄດ້ກໍ່ຮ່າງສ້າງຕົວຂຶ້ນ.
ກົງກັບວັນທີ 10 ມີນາຕາມຈັນທະປະຕິທິນຂອງຫວຽດ, ເຂດຮ່ອງຮອຍປະຫວັດສາດ
ວິຫານຮຸ່ງໄດ້ຕ້ອນຮັບປະຊາຊົນທີ່ມາຈາກທົ່ວທຸກບ່ອນເຂົ້າຮ່ວມນະມັດສະການ. ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ
ປີ 2012, ມີປະຊາຊົນ 6 ລ້ານຖ້ຽວຄົນ ມາຮ່ວມງານບຸນວິຫານຮຸ່ງຢູ່ແຂວງຟູເຖາະ. ພາບ: ຈິງວັນໂບ້
|
ເລື່ອງລາວກ່ຽວກັບເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງຍືນຍົງຄົງຕົວ ໃນຈິດສຳນຶກຂອງປະຊາຊົນມາເປັນພັນໆ ປີ ແລະ ລາຊະວົງຮຸ່ງໄດ້ຖືເປັນບັນພະບຸລຸດຂອງຊາວ ຫວຽດ. ແຕ່ກ່ອນມາ, ພາບພົດລາຊະວົງຮຸ່ງພ້ອມກັນປະເທດວັນລາງກາຍເປັນແຫຼ່ງກຳລັງໃຈທີ່ໝັ້ນຄົງຂະໜົງແກ່ນຂອງຊາວຫວຽດນາມ ໃນ ພາລະກິດສ້າງສາ ແລະ ປົກປ້ອງປະເທດຊາດ. ເລີ່ມແຕ່ຮີດປະເພນີສັກກະລະບູຊາບັນພະບຸລຸດ ແລະ ຄວາມກະຕັນຍູຮູ້ຄຸນ “ໄດ້ກິນເຂົ້າຄິດເຖິງ ຄຸນນາ ໄດ້ກິນປາຄິດເຖິງຄຸນນ້ຳ”, ຮີດປະເພນີສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ ໄດ້ສັນສ້າງຂຶ້ນເພື່ອລຳລຶກເຖິງຄຸນງາມຄວາມດີ ຂອງລາຊະວົງຮຸ່ງ ໃນພະລາຊະກິດສ້າງບ້ານແປງເມືອງ, ງານບຸນດັ່ງກ່າວໄດ້ຈັດຂຶ້ນເປັນປະເພນີປະຈຳປີທີ່ວິຫານຮຸ່ງຢູ່ແຂວງຟູເຖາະ ກົງກັບວັນທີ 10 ມີນາ ຕາມ ຈັນທະປະຕິທິນຫວຽດນາມ.
ຕາມການສັງເກດຂອງນັກຄົ້ນຄວ້າຫຼາຍຄົນ, ຮີດປະເພນີສັກກະລະບູຊາລາຊະວົງຮຸ່ງມີມາແຕ່ປາງກ່ອນ ແລະ ໄດ້ກໍ່ຮ່າງສ້າງຕົວຂຶ້ນຢ່າງເດັ່ນຊັດ ໃນສະຕະວັດທີ XV. ປີ 1470, ເຈົ້າຊີວິດ ເລແທງຕົງ ໄດ້ເຄົາລົບບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງເປັນ “ບັນພະບຸລຸດຂອງຊາວຫວຽດຕະຫຼອດການ”. ຜ່ານ ວຽກງານດັ່ງກ່າວ, ເຈົ້າຊີວິດ ເລແທງຕົງ ໄດ້ຖືເປັນຜູ້ທີ່ມີຄຸນງາມຄວາມດີໃນການສ້າງ “ວັນງານຫຼວງ” ຂຶ້ນຢ່າງເປັນທາງການ. ໃນສະໄໝລາດຊະວົງ ຫງວຽນ (ສະຕະວັດທີ XIX), ກົງກັບວັນທີ 10 ມີນາຕາມຈັນທະປະຕິທິນ, ບັນດາເຈົ້າຊີວິດຫງວຽນຕ້ອງຝາກເຂົ້າໜຽວ 3 ປ່ອງ (ປະມານ 18 ກິໂລກຼາມ) ເພື່ອເຮັດເຂົ້າໜຽວຖວາຍບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ. ປະຈຸບັນທີ່ເຂດປູຊະນີຍະສະຖານວິຫານຮຸ່ງຢູ່ຟູເຖາະຍັງມີເຂດ ຮ່ອງຮອຍປະຫວັດສາດຫຼາຍແຫ່ງທີ່ມີອາຍຸແຕ່ສະຕະວັດທີ III ກ່ອນຄຣິດຕະສັກກະຫຼາດທີ່ກ່ຽວພັນເຖິງສັກກະລະບູຊາລາຊະວົງຮຸ່ງຄື: ຫໍເຍຍ ເຖື່ອງ, ຫໍເຍຍຈຸງ, ຫໍເຍຍຢ໋ຽງ, ສຸສານເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ… ສິ່ງດັ່ງກ່າວພິສູດໃຫ້ຂໍ້ສັງເກດທີ່ກ່າວມາຂ້າງເທິງນັ້ນແມ່ນມີພື້ນຖານ.
ຂະບວນແຫ່ເຄື່ອງນະມັດສະການລາດຊະວົງຮຸ່ງ. ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ
ຂະບວນແຫ່ຄະທາມູນເຊື້ອໃນພິທີສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ |
ຂະບວນແຫ່ທຸງທີວມູນເຊື້ອໃນພິທີສັກກະລະບູຊາ
ເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ. ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ |
ຂະບວນແຫ່ສະລ່ຽງມູນເຊື້ອໃນບຸນວິຫານຮຸ່ງ.
ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ |
ຄວາມເຊື່ອຖືສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ ມີກຳລັງແຜ່ຂະຫຍາຍຢ່າງກວ້າງຂວາງແຕ່ຄຸ້ມບ້ານເຖິງທົ່ວປະເທດ, ຂຶ້ນກັບການຂະຫຍາຍວັດທະນະ ທຳ ແລະ ວິວັດການເປີດກວ້າງອອກສູ່ທົ່ວປະເທດຂອງແຕ່ລະສະໄໝ. ລັດຖະບານ, ປະຊາຄົມບັນດາເຜົ່າດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບນັບຖືລາຊະວົງຮຸ່ງ ໄດ້ສ້າງບັນດາຮີດພິທີມູນເຊື້ອຕົວຈິງ, ເໝາະກັບສັນຍະລັກວັດທະນະທຳມູນເຊື້ອໃນສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ, ແຕ່ກີ້ແຕ່ກ່ອນ, ຊາວບ້ານ ເລີມທາວ (ແຂວງຟູເຖາະ) ໄດ້ເຄົາລົບນັບຖືເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງເປັນເຈົ້າທີ່ບ້ານ, ຂະບວນແຫ່ແຕ່ຫໍບູຊາຢູ່ເທິງຈອມພູເງ້ຍລິງມາກິນບຸນປີໃໝ່ນຳຊາວ ບ້ານໄດ້ຈັດຂຶ້ນເປັນປະຈຳປີ. ໃກ້ຈະຮອດວັນທີ 10 ມີນາຕາມຈັນທະປະຕິທິນຂອງຫວຽດ, ປະຊາຊົນຢູ່ຕາມຕາແສງຮຸ່ງໂລ, ຈູຮວ໋າ, ຕຽນກຽນ, ຮີເກືອງ…ຢູ່ໃນເຂດຮ່ອງຮອຍປະຫວັດສາດວິຫານຮຸ່ງໄດ້ດຳເນີນພິທີແຫ່ສະລ່ຽງ ແລະ ຖວາຍເຄື່ອງບູຊາແດ່ລາຊະວົງຮຸ່ງ .
ຕາມຮີດພິທີແຫ່ສະລ່ຽງ, ອັນໃດໄດ້ຮັບລາງວັນສູງສຸດຈະມີກຽດໄດ້ແຫ່ເຄື່ອງນະມັດສະການເຂົ້າຕົ້ມ ແລະ ເຂົ້າໜົມປຽກປູນຂຶ້ນຈອມພູເງ້ຍລິງ ເພື່ອບູຊາແດ່ລາຊະວົງຮຸ່ງໃນຕອນເຊົ້າກົງກັບວັນທີ 10 ມີນາ ຕາມຈັນທະປະຕິທິນ. ອັນໃດໄດ້ຮັບລາງວັນຮອງລົງມາຈະແຫ່ອ້ອມຮອບງານບຸນ ເພື່ອໃຫ້ທຸກຄົນຊົມເບິ່ງ ແລະ ສ້າງບັນຍາກາດຄຶກຄື່ນໃຫ້ແກ່ງານບຸນ. ນອກຈາກການບູຊາລາຊະວົງຮຸ່ງ, ປະຊາຊົນຍັງບູຊາບັນດາພະລາຊິນິ, ລາຊະກຸມມານຂອງເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງອີກດ້ວຍ. ປະຈຸບັນບັນດາຮີດພິທີດັ່ງກ່າວຍັງໄດ້ຮັກສາເອົາໄວ້ຢ່າງຄົບຖ້ວນ.
ຕິດພັນກັບຄວາມເຊື່ອຖືສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ, ປະຈຸບັນຊາວບ້ານຟູເຖາະຍັງຮັກສາບັນດາມໍລະດົກວັດທະນະທຳຕ່າງໆ ຄື: ເລື່ອງລາວ,
ຮີດຄອງປະເພນີ, ພິທີກຳ, ງານບຸນ, ການກິນດື່ມ, ການລະຫຼີ້ນພື້ນເມືອງ…ຕົວຢ່າງຄືສິລະປະຂັບຊວານ (ຢູແນັສໂກ ໄດ້ຮັບຮອງເປັນມໍລະດົກ ວັດທະນະທຳທີ່ບໍ່ເປັນວັດຖຸຂອງໂລກ), ບຸນຈໍ່ຈາມຢູ່ຕາແສງຕືສາ, ການແຂ່ງຂັນຫໍ່ເຂົ້າຕົ້ມ, ຕຳ່ເຂົ້າໜົມປຽກປູນຢູ່ຕາແສງກີມດຶກ…
ພິທີສັກກະລະບູຊາພະບິດາຫຼາກລອງກວນທີ່ຫໍບູຊາ
ພະບິດາຫຼາກລອງກວນຢູ່ເຂດຮ່ອງຮອຍປະຫວັດສາດວິຫານຮຸ່ງ, ແຂວງຟູເຖາະ. ພາບ: ຈິງວັນໂບ້
ພິທີນະມັດສະການທີ່ຫໍບູຊາພະບິດາຫຼາກລອງກວນ. ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ
ຮີດພິທີຖວາຍເຫຼົ້າທີ່ພິທີສັກກະນະບູຊາພະບິດາຫຼາກລອງກວນ. ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ
ພິທີສັກກະລະບູຊາພະມານດາເອົາເກີທີ່ຫໍບູຊາພະມານດາເອົາເກີ
ຢູ່ເຂດຮ່ອງຮອຍປະຫວັດສາດວິຫານຮຸ່ງ, ແຂວງຟູເຖາະ. ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ
ທີ່ຫໍບູຊາພະມານດາເອົາເກີ. ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ
ຮີດພິທີນະມັດສະການທີ່ພິທີສັກກະນະບູຊາພະມານດາເອົາເກີ. ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ
ຮີດພິທີຖວາຍດອກໄມ້ ແລະ ເຄື່ອງນະມັດສະການຢູ່ພິທີສັກກະນະບູຊາພະມານດາເອົາເກີ. ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ |
ປະຈຸບັນ, ງານບຸນສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ ແລະ ບຸນວິຫານຮຸ່ງມີກຳລັງແຜ່ຂະຫຍາຍຢ່າງກວ້າງຂວາງ. ແຕ່ລະປີ, ກົງກັບວັນທີ 10 ມີນາ ຕາມຈັນທະປະຕິທິນຂອງຫວຽດ, ຊາວຫວຽດນາມຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດມານະມັດສະການບົນດິນແດນບັນພະບຸລຸດຟູເຖາະນັບຈຳນວນ ເປັນຫຼາຍຫຼ້ານຄົນ. ໃນໂອກາດນີ້, ບັນດາແຂວງໃນທົ່ວປະເທດ ແລະ ວົງສາຄະນາຍາດບັນດາເຜົ່າຫວຽດນາມຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ ສ່ວນຫຼາຍໄດ້ຈັດງານບຸນສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງຕາມຄວາມສາມາດຂອງຕົນ. ຕາມສະຖິຕິຂອງກະຊວງຖະແຫຼງຂ່າວວັດທະນະທຳ, ກິລາ ແລະ ການທ່ອງທ່ຽວ, ນອກຈາກວິຫານຮຸ່ງຢູ່ຟູເຖາະ, ທົ່ວປະເທດມີເຂດບູຊາ ເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ ແລະ ບັນດາຜູ້ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງເຖິງສະໄໝເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ ທັງໝົດ 1.417 ແຫ່ງ. ໃນນັ້ນ ແຂວງຟູເຖາະ ມີ 326 ແຫ່ງ, ຮ່າໂນ້ຍ 425 ແຫ່ງ, ບັກນິງ 168 ແຫ່ງ, ຫວິີງຟຸກ 62 ແຫ່ງ, ນະຄອນ ໂຮ່ຈີມິນ 14 ແຫ່ງ. ຫຼາຍປີຜ່ານມາ, ເພື່ອຕອບສະໜອງໃຫ້ແກ່່ຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງປະຊາຊົນ, ລັດຖະບານໄດ້ອອກມະຕິຕົກລົງ ທີ່ສຳຄັນຫຼາຍຂໍ້ເພື່ອປົກປັກຮັກສາ ແລະ ເສີມຂະຫຍາຍລັກສະນະ ກໍຄືຄວາມສຳຄັນຂອງງານບຸນສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງຄື: ການກຳນົດ ວັນບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງເປັນໜຶ່ງໃນ 5 ລັດຖະພິທີງານບຸນ, ອະນຸມັດຜ່ານໂຄງການຈັດຕັ້ງງານບຸນສັກກະລະບູຊາວິຫານຮຸ່ງຕາມລະດັບຊາດ, ອະນຸຍາດໃຫ້ຜູ້ອອກແຮງງານໄດ້ພັກມື້ໜຶ່ງເນື່ອງໃນວັນບຸນດັ່ງກ່າວ…ລັດຖະບານພ້ອມກັບປະຊາຊົນມີຄວາມເອົາໃຈໃສ່ ແລະ ລົງທຶນໃຫ້ແກ່ ວັນບຸນທີ່ສຳຄັນດັ່ງກ່າວຢ່າງຫຼວງຫຼາຍ. ຍ້ອນແນວນັ້ນ ງານບຸນສັກກະລະບູຊາວິຫານຮຸ່ງໄດ້ຈັດຂຶ້ນໃນບັນຍາກາດທີ່ເຄັ່ງຂຶມ ແລະ ເຄົາລົບນັບຖື ຕາມລັດຖະພິທີ.
ໃນງານບຸນສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງປີນີ້ ທີ່ໄຂຂຶ້ນຢູ່ຟູເຖາະ, ມີປະຊາຊົນກວ່າ 6 ລ້ານຖ້ຽວຄົມມາເຂົ້າຮ່ວມ, ເພີ່ມເກືອບ 1 ລ້ານຖ້ຽວຄົມ ທຽບກັບປີ 2011. ສິ່ງດັ່ງກ່າວນັ້ນ ໄດ້ສະແດງໃຫ້ເຫັນເຖິງຄວາມເຊື່ອຖືສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງມີກຳລັງຊີວິດອັນແຮງກ້າ ແລະ ແຜ່ກວ້າງ ໃນວົງສາຄະນາຍາດບັນດາເຜົ່າຫວຽດນາມທີ່ຢູ່ພາຍໃນ ແລະ ຕ່າງປະເທດ.
ເນື່ອງໃນໂອກາດນີ້, ຄະນະຜູ້ແທນຕາງໜ້າໃຫ້ສະມາຄົມຊາວຫວຽດນາມຢູ່ 22 ປະເທດໃນໂລກກໍໄດ້ມາເຂົ້າຮ່ວມ. ນາງ ເລທິເຟືອງມາຍ, ຊາວຫວຽດນາມຢູ່ ສ.ຣັດເຊຍ ໃຫ້ຮູ້ວ່າ “ໄດ້ກັບບ້ານເກີດເມືອງນອນ ແລະ ເຂົ້າຮ່ວມໃນງານບຸນສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງຫຼັງ 30 ປີ, ຂ້າ ພະເຈົ້າຮູ້ສຶກວ່າ ຊາວຫວຽດນາມຢູ່ຕ່າງປະເທດ ແລະ ບ້ານເກີດເມືອງນອນບໍ່ມີລະຍະຫວ່າງອີກແລ້ວ. ສິ່ງດັ່ງກ່າວເປັນກຳລັງລະດົມໃຈສຳລັບ ພວກຂ້າພະເຈົ້າ, ເຖິງວ່າໄປໃສ, ຢູ່ໃສກໍຕາມ, ຍາມໃດກໍຊີ້ໃສ່ສູ່ກົກເຄົ້າເຫງົ້າມູນຂອງຊາດ”.
ການແຂ່ງຂັນຫໍ່ເຂົ້າຕົ້ມເປັນເຄື່ອງນະມັດສະການລາຊະວົງຮຸ່ງ. ພາບ: ຈິງວັນໂບ້
ຕີກອງທອງໃນບຸນວິຫານຮຸ່ງ. ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ
ມໍລະດົກວັດທະນະທຳໂລກຂັບຊວານ, ເປັນຮູບແບບສິລະປະໜຶ່ງ
ທີ່ຕິດພັນກັບຄວາມເຊື່ອຖືສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ. ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ |
ການແຂ່ງຂັນຕຳ່ເຂົ້າໜົມປຽກປູນ
ເປັນເຄື່ອງນະມັດສະການລາດຊະວົງຮຸ່ງ. ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ |
ປະຊາຊົນແຕ່ງຕົວເປັນບັນດາຕົວລະຄອນໃນເລື່ອງນິທານ
ມາເຂົ້າຮ່ວມໃນບຸນວິຫານຮຸ່ງ. ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ |
ອາດສາມາດເວົ້າໄດ້ວ່າ ຄຸນຄ່າເດັ່ນຊັດຂອງ ຄວາມເຊື່ອຖືສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງໄດ້ສະແດງອອກຜ່ານການປົກປັກຮັກສາ, ສືບທອດກັນມາ ແຕ່ສະໄໝນີ້ ຫາສະໄໝອື່ນຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ, ຄົບຖ້ວນດ້ວຍຄຸນຄ່າທາງດ້ານມະໂນຈິດ, ວັດທະນະທຳພິເສດ ແລະ ຍັງດຶງດູດການເຂົ້າຮ່ວມຂອງປະ ຊາຊົນເປັນຈຳນວນຫຼວງຫຼາຍ. ນັ້ນກໍເປັນມາດຕະຖານທີ່ເໝະສົມກັບຄວາມຮຽກຮ້ອງຕ້ອງການຂອງຢູແນັສໂກ, ເປັນຕົ້ນໃນສະໄໝການເຊື່ອມ ໂຍງ ກໍຄືປັດຈຸບັນ. ສະນັ້ນ ຄວາມເຊື່ອຖືສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງໄດ້ຮັບການປັບປຸງສຳເນົາໃຫ້ຄົບຖ້ວນບໍລິບູນເພື່ອສະເໜີອົງການຢູແນັສໂກ ຮັບຮອງເປັນມໍລະດົກວັດທະນະທຳທີ່ບໍ່ເປັນວັດຖຸຂອງໂລກ.
ເວົ້າເຖິງຄວາມເຊື່ອຖືສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ, ອະດີດສາດສະດາຈານ ເຈີ່ນກວກເວື້ອງ, ນັກປະຫວັດສາດແຖວໜ້າຂອງຫວຽດນາມ ແລະ ໂລກເຄີຍເວົ້າວ່າ “ວິຫານຮຸ່ງເປັນວິຫານທີ່ບູຊາບັນພະບຸລຸດ, ບໍ່ແມ່ນບັນພະບຸລຸດຂອງຄອບຄົວ, ຂອງຕະກຸນ, ຂອງໝູ່ບ້ານ, ຂອງຂົງເຂດໃດ ໂດຍສະເພາະ, ແມ່ນບັນພະບຸລຸດຂອງທົ່ວປະເທດ…ບຸນວິຫານຮຸ່ງບໍ່ພຽງແຕ່ແມ່ນວັນສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງ, ລະລຶກເຖິງບັນພະບຸລຸດ, ມານະມັດສະການບົນດິນແດນບັນພະບຸລຸດ, ດິນແດນສັກສິດ ຫຼື ດິນແດນແຫ່ງການລຸກຮື້ຂຶ້ນຂອງເຈົ້າຊີວິດອົງທຳອິດ, ດິນແດນແຫ່ງການລຸກ ຮື້ຂຶ້ນຂອງປະເທດຫວຽດນາມເທົ່ານັ້ນ, ມັນກາຍເປັນຄວາມມະໂນຈິດ, ຊີ້ໃສ່ສູ່ກົກເຄົ້າ ຫຼື ສຳລັບອະລິຍະທຳຂອງຊາດຫວຽດນາມ ແມ່ນການ ກັບຄືນກົກເຄົ້າເຫງົ້າມູນຂອງຊາດ...”
ຜ່ານການອະທິບາຍດັ່ງກ່າວ, ຫວັງວ່າ ສຳເນົາຄວາມເຊື່ອຖືສັກກະລະບູຊາເຈົ້າຊີວິດຮຸ່ງຂອງຫວຽດນາມຈະໄດ້ຢູແນັສໂກຮັບຮອງ ແລະ ເຊີດຊູ, ເພື່ອໃຫ້ສົມບັດດ້ານວັດທະນະທຳຂອງມະນຸດຈະໄດ້ຮັບເປັນມໍລະດົກອັນລ້ຳຄ່າໜຶ່ງທີ່ຄົງຕົວຢ່າງໝັ້ນຄົງຂະໜົງແກ່ນ ແລະ ມີຊີວິດຊີວາຜ່ານພັນໆ ປີຂອງປະຫວັດສາດ...
ບົດ: ທຸກຮ່ຽນ-ພາບ: ຮວ່າງກວາງຮ່າ, ຈິງວັນໂບ້
|